Sorumluluk sahibi bir hayvansever olarak bu blog da zaman zaman hayvan dostlarımızla ilgili konular paylaşıyorum ama bu kez bir uyarıda bulunmak için yazıyorum.
Sadık Dostlar ve Büyük Sorumluluklar: Sahiplenmeden Önce Bilinmesi Gerekenler
İnsanın en sadık dostu denince akla kuşkusuz ilk olarak köpekler gelir. Bir canı hayatımıza dahil etmek, onunla bir ömür paylaşmak hepimizin can attığı bir duygudur; ancak ne yazık ki bu her zaman göründüğü kadar kolay olmayabilir. Özellikle eviniz müstakil değilse, apartman veya site yaşamının getirdiği kısıtlamalar bu hayali zorlaştırabilir.
Uzun süredir uzman görüşlerine dayanarak köpekler üzerine yazılar kaleme alıyorum. Bugün odaklanmak istediğim konu ise dostlarımızın zaman zaman sergileyebildiği agresif tavırlar. Köpekler; bazen genetik melezlemelerden, bazen hatalı yetiştirilme tarzından, çoğu zaman da geçmişte yaşadıkları travmalardan kaynaklı saldırganlaşabilirler. Bu nedenle her zaman dikkatli ve bilinçli olmak şarttır.
Dekoratör olarak çalıştığım yıllarda meslektaşım, iş arkadaşım olan bir Hanımefendi . Bu hanımefendi Ankara’da mecliste danışmanlık yaptığı yıllarda dönemin bakanı Tınaz Titiz’den bir köpek edinmişti. Kendisi yeterli vakit ayıramadığı için Kangal-Kurt kırması olan bu dostumuzu bana emanet etti. Fethiye’deki ilk yıllarımda en yakın arkadaşım oydu.
Bir köpeği bazen özel bir ırk seçerek, bazen de bir arkadaşınızın köpeğinin yavrulaması vesilesiyle sahiplenirsiniz. Ancak en önemli nokta; yarın öbür gün baş edemediğinizde o canı sokağa bırakmamaktır. Bu trajedinin önüne geçmek ve doğru tercihi yapmanıza yardımcı olmak adına bu yazıda , ısırma eğilimi yüksek olabilen ve ekstra dikkat gerektiren köpek ırklarından bir kısmını sizler için inceliyorum.
Başlıyoruz.
Köpeklerin ısırmaları, özellikle çocuklar arasında önemli bir yaralanma nedenidir. İnsanlar, yasal olarak sahip olmalarına izin verilen her türlü ırka sahip olmaya çalışıyorlar. Çoğu köpek güvenli aile arkadaşı olsa da, bazı genetik özellikler sahiplendiğiniz köpeğin saldırganlık riskini artırabilir.
Köpek ısırığı verilerinin yorumlanması zor olabilir çünkü ırk tanımlamaları genellikle güvenilir değildir ısırılan köpeğinin tarifi farklılıklar gösterir. Isırık raporlarında sıklıkla görülen dokuz köpek ırkının çevresindeki istatistiklere, genetik agresyonlarına ve özelliklerine bakalım..
Pitbull;
Pitbull‘lar genellikle ısırık ve ölüm raporlarında çokça vurgulanırlar. İstatistiklere göre, bu çeşitli ırk, bildirilen ısırık ve ölümlerin en yüksek sayısına karışmıştır. Çeşitli web sitelerine göre, pitbull’lar ölümcül köpek saldırılarının yaklaşık %66’sından sorumludur (13 yıllık bir çalışma dönemine dayalı raporlar). Ancak, ırka göre kesin popülasyon verilerini doğrulamak zordur.
Kökenleri boğa dövüşüne dayandığı için “tut ve salla” ısırma stiline sahiptirler. Bu, ağır doku hasarına neden olma potansiyeline sahiptir. Pitbull’un nadir durumlarda ciddi yaralanmalara yol açması şaşırtıcı değildir.
Rottweiler
Verilere göre, Rottweiler’lar ölümcül saldırı verilerinde belirtilen ikinci en yaygın ırktır. Tarihsel olarak sığırları gütmek ve varlıkları korumak için “sürü köpeği” olarak yetiştirilmişlerdir. Doğal olarak, müthiş bir koruma içgüdüsüne sahiptirler.
Bir Rottweiler’ın ısırma gücü yaklaşık 328 PSI olarak tahmin edilmektedir. Sağlam bir liderlik ve kapsamlı sosyalleşme olmadan, içgüdüleri yabancılara karşı saldırganlığa yol açabilir.
Alman Çoban Köpeği;
Bu köpek türü birçok ısırıkla yaralama tablosunda üçüncü sırada yer alıyor. Alman Çoban Köpeği elit bir çalışma köpeğidir. Kolluk kuvvetlerinde ve kişisel korumada yaygın olarak kullanıldıkları için, tehditleri yakalamak veya caydırmak için ağızlarını kullanmaya doğal olarak eğilimlidirler.
Çalışmalar, tüm köpek ısırıklarının yaklaşık %17,8’inden sorumlu olduklarını gösteriyor. Çok eğitilebilir olmalarına rağmen, zihinsel uyarım eksikliği çeken bir Alman Çoban Köpeği hayal kırıklığına uğrayabilir ve tepkisel hale gelebilir.
Melez Irk;
“Melez ırk” geniş bir kategoridir. Yine de, sürekli olarak ısısrık yaralamaları noktasında üst sıralarda yer almaktadır. Bunun nedeni, evcil hayvan popülasyonunun en büyük bölümünü temsil etmesidir. Bir ısırık meydana geldiğinde ve sahibi soyundan emin değilse, bu kategoriye kaydedilir. Veriler, melez ırkların bildirilen köpek ısırıklarının %20’sinden fazlasını oluşturduğunu göstermektedir.
Bu, davranışın bazen safkan genetik bir kalıptan ziyade köpeğin bireysel yetiştirilme biçimiyle daha çok ilgili olduğunu vurgular. Birçok durumda, tutarsız eğitim, ihmal veya erken sosyalleşme eksikliği, varsayılan herhangi bir genetik eğilimden çok daha büyük bir rol oynar.
Amerikan Buldog;
Bunlar genellikle pitbull’larla karıştırılır. Amerikan Bulldog’lar çiftliklerde “avcılık işi” için yetiştirilmiştir, yani yaban domuzları gibi büyük hayvanları yakalamak ve tutmak için tasarlanmışlardır. İnanılmaz derecede kaslıdırlar ve inatçı olabilirler.
2005 ve 2017 yılları arasında, ölümcül saldırıların yaklaşık %3,5’ine karışmışlardır. Yüksek av içgüdüleri, deneyimli sahipler gerektirir. Bu enerjiyi olumlu aktivitelere nasıl yönlendireceklerini anlamaları gerekir.
Sibirya Husky’si ;
Husky’ler doğaları gereği nadiren agresiftir, ancak yine de sıklıkla ısırma olaylarına karışırlar. Buna şaşırdıysanız, şaşırmayın. Bu, yüksek av içgüdüleri ve yoğun enerji seviyeleri nedeniyle olabilir. Genellikle dişlerini iletişim kurmak için kullanan “ağzı çok kullanan” köpeklerdir. Eğer bir Sibirya kurdu sıkılırsa veya yeterince uyarılmazsa, bir noktada hırçınlaşabilir.
Ayrıca, kurt benzeri görünümleri genellikle kötü sosyalleşme seçimlerine yol açar. Sahipleri bazen yeterli egzersiz veya zihinsel uyarım sağlamazlar. Bu nedenle ideal olarak yüksek performanslı iş köpekleri olarak ele alınmalıdırlar.
Jack Russell Terrier ;
Bu cins, boyutun her şey olmadığını kanıtlıyor; Jack Russell terrier küçük olabilir, ancak insanlara ve diğer köpeklere karşı yüksek tepki gösterebilen bir cins olarak sıkça anılır. Tilkileri yuvalarından çıkarmak için yoğun avcılık işi için yetiştirilmişlerdir.
Bunun sonucu olarak, stres altında veya köşeye sıkıştırıldıklarında inatçı ve hızlı tepki verirler. Evet, ısırıkları nadiren ölümle sonuçlanır. Ancak boyutları nedeniyle genellikle elleri veya ayak bileklerini hedef alan yüksek sıklıkta ısıran köpeklerdir.
Doberman ;
Dobermanlar, özellikle bir vergi tahsildarı tarafından kişisel koruma için tasarlanmıştır. Koruma ve bekçilik rolleri için yetiştirilen çok az sayıdaki cinsten biridir. Evet, modern yetiştirme yöntemleri onların huylarını önemli ölçüde yumuşattı. Ancak yine de, yabancılara karşı son derece şüpheci oluyorlar. Yanlarında dikkatli olunmasında yarar var. Ve bağlarken;
Çocuklarınız istedi diye ya da kendinize can yoldaşı olsun diye bir köpek sahiplenecekseniz lütfen bu yazıyı hatırlayınız. Özel bir amacınız yoksa da daha uyumlu bir yavru edinmeniz daha akılcı olacaktır. Bu arada her zaman barınaklara göz atmanızı öneririm. Oradan edineceğiniz bir can yoldaşı ruhunuza çok iyi gelebilir.
Bizi takip ederseniz can dostlarımızla ilgili değerli bilgilere ulaşıyor olacaksınız diyor ve herkese keyifli bir hayat geçirme dileğiyle yazımı burada noktalıyorum.
Hoşçakalın, kendinize iyi bakın.